Acının tarifi olmaz.
Tarafı olmaz.
Yeri, zamanı hiç olmaz.
Birleştirir.
Bütünleştirir.
Tek yumruk yapar.
Tek yürek hale getirir.
Bize has.
Bizim karakterimizi.
Varlığımızı gösterir.
*
Deprem ile sarsılırken.
İnsanlığımızı birleştirdik.
Doğudan batıya.
Kuzeyden güneye.
Farklı görüşte.
Farklı anlayışta olsakta.
Bir olduk.
Biz olduk.
Bütün olduk.
*
6 Şubat'tan bugüne...
Acı.
Hüzün.
Göz yaşı.
Bekleyiş.
Sürüyor/sürecek.
Kimi geçmişini.
Kimi geleceğini.
Kimi umutları.
Kimi yaşamını bıraktı.
Depremin derinliklerine...
*
Acı... Ama kime...
*
Ateş düştüğü yakar...
Öyledir.
*
Sıcaklığı geçmeden.
Yarası kapanmadan.
İzleri silinmeden.
Yandaş.
Taraf.
Ayrımcı yaklaşımlarla.
Karalamalar yapılmaya başlandı bile...
*
Sevmeyebilirsiniz.
Saygı göstermeyebilirsiniz.
Tahammülde edemeyebilirsiniz.
Düşmanınız,
Husumetleniz de olabilir.
*
Acı günde.
İnsanlar 'gayret' gösterirken.
Kutuplaşma getiren 'yaklaşım' nedir?
*
Acıdan.
Hüzünden.
Yıkımdan.
Kederden.
Kimseye 'fayda' çıkmaz.
İnsanları itibarsızlaştırma gayretinden hele hiç ama hiç çıkmaz...
*
Herkes, elinden geleni.
Yüreğinden kopanı.
İmkanı ölçüsünde.
Bir şeyler yapmaya.
Yaraları kapatmaya.
Sıcak eli uzatmaya.
'Biriz', 'Biziz' demeye...
Depremin yıkıcılığına set kurmaya çaba gösteriyor.
Ama.
Birileri bundan bile rahatsızlık duyup.
Kendi siyasetini.
Kendi acizliğini.
Kendi sevgisizliğini.
Kendi saygısızlığını.
Göstermenin mücadelesine girişiyor.
*
Acı... Ama kime...
Anlatabildim mi?