Özlemişiz be...
Heyecanı...
Coşkuyu...
Stresi...
Takım olmayı...
Biz olmayı...
Birlik olmayı...
Bütünleşmeyi...
Sımsıkı sarılmayı...
Bizim diye bilmeyi...
*
Bizim takım....
Şehrin...
Herkesin....
Hepimizin...
*
İç çekişmenin...
Kısır döngünün...
Hırsın...
Egonun...
Kibrin...
'Ben' merkezinin...
Arasına sıkıştırılıp...
Toplumsal dağılmayı getirirken...
'Biz' olmayı unutmuşuz...
Unutturulmuş.
Bize unutturmuşlar...
*
Kişisel beklenite dayalı...
Gündeme dair...
Elde tutma çabası...
Yozgat'ın dağılımına.
Bölünmesine etkin oldu.
*
Şükür atlatıyoruz...
*
Malum...
Yozgat Belediyesi Bozokspor, grubunda lider...
Bir kaç hafta sonra...
Son düdük çalındığında...
Şampiyonluk coşkusunu yeniden tadacağız...
Yüreğimizde hissedip...
Gönüllerde tekrar birleşeceğiz...
Sen/ben...
Biz/onlar...
Demeden.
Ayrışmaya girmeden...
Ortak kutlamaya dalacağız...
Birlikte...
*
Hafta sonu oynanan mücadele...
Stadsız şampiyonluğa giden takımın.
Hırsını...
Umudunu...
Arzusunu...
Net istediğini gördük...
Yaşadık...
Takımıyla/taraftarıyla...
*
Başkanı tribünde...
Taraftarın arasında...
Sesi kısılmış...
Elleri şişmiş...
Tezahürat yapıyor...
Yanında Yozgat....
Arkasında Yozgat...
İnanmış...
*
Mesele budur aslında...
'Biz' olmayı başarmak...
'Bizim' diyebilmek...
*
Bozokspor, epey yol aldı...
Her geçen gün artan ilgiyle...
Şampiyonluğa koşuyor...
Peki...
Nerde kırmızı siyahlı bayraklar...
Nerde kırmızı siyah süslemeler...
Ne dersiniz?
Bizim takım şampiyonluğa gidiyor.
Siyasi bayraklar asarken...
Siyasete odaklanmışken...
Kırmızı siyah bayrakları da yanına iliştirsek mi?
Anlatabildim mi?