Yozgat Sofralarının Vazgeçilmezi: Saya Çörek
Yozgat mutfağının en bilinen ve nesilden nesile aktarılan lezzetlerinden biri olan saya çörek, özellikle kış aylarında aile sofralarının baş tacı olmaya devam ediyor. Un, süt, su, tuz ve maya ile hazırlanan hamurun özenle şekillendirilmesi ve odun ateşinde pişirilmesiyle ortaya çıkan bu geleneksel ekmek, Sorgun ilçesine bağlı Çiğdemli Kasabası'nda yaşayan aileler tarafından aynı titizlikle yapılıyor.
Çiğdemli Kasabası sakinlerinden Saime Sungur, saya çörek yapımını annesinden öğrendiğini ve bu geleneği sürdürdüğünü belirtti. Hamurun hazırlanış sürecine ilişkin bilgiler veren Sungur, "Yoğurduğum hamuru 1 saat dinlendirdim. Hamurun mayası gelince yağlayıp pişirmeye hazır olacak. Sobada pişirildiği için kış günlerinde tüketiriz. Kendimize de yaparız misafirimiz için de yaparız" ifadelerini kullandı.
"Eskiden Kalabalık Sofralarda Hep Birlikte Yenirdi"
Saya çöreğin geçmişteki sosyal hayattaki yerini, ailenin büyükleri 91 yaşındaki Hanife Sungur ve eşi Habib Sungur anlattı. Eskiden kullanılan sac ve daha farklı hazırlık süreçlerinden bahseden Hanife Sungur, "Eskiden ekşisi kabarıyordu. Sacı kuruyorduk. Güzelce beze alıyorduk, yağlıyorduk, sacın içine atıyorduk. Sacın içinde pişiyordu, güzelce indiriyorduk. Şimdi o yok bu yok" dedi.
Geleneksel lezzetin bir arada tüketilme kültürüne de değinen Sungur, "Eskiden 3 tane çalışanımız, 10 tane tarlada işçimiz, 10 tane tırpancımız vardı. Bayramda sofraları kuruyorduk, işçilerle, çobanlarla birikip yiyorduk. Ayırt bilmezdik hep birlikte yer içerdik" şeklinde konuşarak saya çöreğin toplumsal dayanışma ve paylaşım kültüründeki önemine vurgu yaptı.
Hamura şekil verildikten sonra tepsiye dizilen çörekler, odun sobasında pişirilerek servise hazır hale getiriliyor. Sabah kahvaltılarından akşam yemeklerine kadar her öğünde tüketilebilen saya çörek, Yozgat'ın kültürel mirasının canlı bir örneği olarak varlığını sürdürüyor. Yöre halkı, bu değerli lezzeti gelecek kuşaklara aktarmak için çaba gösteriyor.
