Çekerek ilçesinin genelinde tarım arazileri aşırı parçalı ve engebelidir. Bölgedeki topraklar yoğun şekilde kalker ve kireç taşı içerir. Bu yapı, toprağın su tutma kapasitesini düşürerek bitkileri sürekli bir su stresine sokar. Makinalı tarımın neredeyse imkansız olduğu Çekerek’in yüksek kesimleri, tarımsal açıdan "verimsiz" olarak tescillenmiştir.
AKDAĞMADENİ: MADEN SAHALARI VE ORMANLIK ALANLAR
- Akdağmadeni, isminin de işaret ettiği gibi zengin maden yataklarına sahiptir; ancak yürütülen madencilik faaliyetleri geniş alanlarda toprak yapısının bozulmasına neden olmuştur.
- İlçenin büyük bir bölümünün yüksek rakımlı ormanlarla kaplı olması, tarıma elverişli arazi varlığını oldukça kısıtlamaktadır.
- Toprakta yoğun olarak bulunan ağır metaller, bölgedeki bitkisel üretimi ciddi bir risk altına sokmaktadır.
SARAYKENT’İN ÇORAK VE TUZLU OVALARI
Saraykent çevresindeki bazı düzlükler, yeraltı sularının çekilmesi ve buharlaşmanın artmasıyla "tuz çölüne" dönüşmeye başlamıştır. Toprağın yüzeyinde oluşan beyaz tuz tabakası, bitki tohumlarının çimlenmesine izin vermez. Bu kimyasal bozulma, Saraykent’in belirli bölgelerini tarım haritasından silmektedir.
ŞİDDETLİ RÜZGAR EROZYONU VE KURAKLIK
Yozgat’ın açık düzlüklerinde rüzgar erozyonu, bitkilerin beslendiği en zengin üst katmanı her yıl taşımaktadır. Bitki örtüsünden yoksun kalan ilçelerde toprak, sadece "bozkır bitkileri"nin yetişebileceği, tarımsal değeri olmayan bir yüzeye dönüşmüştür. Yozgat tarımı, bu ilçelerde doğanın sert iklimi ve zayıf toprak yapısıyla mücadele etmektedir.