1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü, Türkiye’nin birçok noktasında işçilerin dinlenerek kutladığı bir gün olarak öne çıkarken Adana’nın Kozan ilçesinde farklı bir tablo yaşandı. İnşaat işçileri, sabah saat 07.30’da başladıkları mesailerini sıcak havaya rağmen sürdürdü. Demir ustaları ve gündelik işçiler, geçimlerini sağlamak için şantiyelerde çalışmaya devam etti. Özellikle yaz aylarının etkisini hissettirdiği bölgede, işçilerin en büyük zorluğu yüksek sıcaklık oldu. Hem ekonomik şartlar hem de sektörün ağır koşulları, 1 Mayıs’ı onlar için sıradan bir iş gününe dönüştürdü.
Kozan’da 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü’nde şantiye gerçeği
Adana Kozan’da 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü, inşaat şantiyelerinde olağan bir iş günü gibi geçti. Bölgedeki inşaat işçileri, bayram tatili yapmadan çalışmalarını sürdürdü. Demir ustası Yasin Çözeli, meslekte 10 yılı geride bıraktığını belirterek en zor şartın sıcak hava olduğunu ifade etti. Günlük çalışma temposunun sabah erken saatlerde başladığını söyleyen işçiler, gelirlerinin 40-45 bin lira arasında değiştiğini aktardı.
Kozan’daki tablo, Türkiye’de inşaat sektörünün çalışma düzenine dair önemli bir örnek sundu. Özellikle gündelik işçilik sisteminde çalışanların “çalıştığı gün kazandığı” bir düzende hareket etmesi, tatil günlerini de çalışma gününe dönüştürüyor. İşçiler, gençlerin sektöre ilgisinin azalmasından da yakınıyor. Şantiyelerde usta-çırak ilişkisinin zayıflaması, sektörün geleceğine dair endişeleri artırıyor.
İnşaat işçileri sıcak hava ve ağır şartlarla mücadele ediyor
Bölgede çalışan işçilerin en çok zorlandığı konu sıcak hava koşulları oldu. Yaz aylarında Adana ve çevresinde hissedilen yüksek sıcaklık, şantiyelerde çalışma temposunu doğrudan etkiliyor. Levent Salim, yaklaşık 30 yıldır sektörde olduğunu ve hem işçilik hem de ustalık yaptığını belirterek çalışma koşullarının ağırlaştığını dile getirdi.
İşçiler, sadece fiziksel zorluklarla değil ekonomik belirsizliklerle de mücadele ediyor. Gündelik kazançla çalışan birçok kişi için iş günü aynı zamanda gelir anlamına geliyor. Bu nedenle resmi tatil günlerinde bile iş bırakmak çoğu zaman mümkün olmuyor. İnşaat sektöründe çalışanlar, yazın kavurucu sıcaklarına, kışın ise soğuk hava şartlarına rağmen üretimi sürdürüyor.
Gençlerin sektöre ilgisi azalıyor, usta bulmak zorlaşıyor
Kozan’daki inşaat işçilerinin ortak noktalarından biri de yeni neslin sektöre ilgisinin azalması. Fehmi Başıbüyük, 20 yıldır bu mesleğin içinde olduğunu ve artık çırak bulmakta zorlandıklarını söyledi. Gençlerin daha kolay işlere yöneldiğini ifade eden işçiler, inşaat sektörünün giderek yaşlanan bir iş gücüyle ayakta kaldığını belirtiyor.
Bu durum, uzun vadede sektörde nitelikli iş gücü açığı riskini de beraberinde getiriyor. Usta-çırak geleneğinin zayıflaması, özellikle teknik bilgi gerektiren işlerde deneyim aktarımını zorlaştırıyor. İnşaat işçileri, her şeye rağmen geçimlerini sağlamak için mesleklerini sürdürmeye devam ettiklerini vurguluyor.
İşçilerin ortak gündemi: Geçim ve çalışma şartları
Adana Kozan’daki işçilerin ortak noktası, ekonomik koşullar nedeniyle çalışmaya devam etmek zorunda olmaları. 1 Mayıs gibi sembolik bir günde bile şantiyelerde mesai sürmesi, geçim baskısının günlük hayat üzerindeki etkisini gözler önüne seriyor. İşçiler, “çalışırsak bayram” ifadesiyle durumu özetliyor.
Sektördeki ağır çalışma şartları, düşük sosyal yaşam ve yüksek fiziksel yük, inşaat işçiliğini zor meslek gruplarından biri haline getiriyor. Buna rağmen birçok işçi, düzenli gelir elde edebilmek için bu koşulları kabul ediyor ve işine devam ediyor.
