İran tarafından tamamen yerli imkanlarla geliştirilen Siccil, orta menzilli bir balistik füze olarak tanımlanıyor. Sıvı yakıtlı Şahab serisi füzelerin yerini alması amacıyla tasarlanan bu sistem, modern balistik teknolojisinin tüm gerekliliklerini bünyesinde barındırıyor. Özellikle hız ve mobilite konusunda sağladığı avantajlar, bu füzeyi bölgedeki diğer sistemlerden daha kritik bir noktaya taşıyor.
İRAN SAVUNMA TEKNOLOJİSİNİN EN ÜST SEVİYESİ
İran'ın ürettiği en etkili füzelerden biri olan Siccil füzesinin en önemli özelliği iki kademeli katı yakıt kullanması olduğu belirtiliyor. Sıvı yakıtlı füzeler ateşlenmeden önce uzun bir dolum ve hazırlık sürecine ihtiyaç duyarken, katı yakıtlı Siccil her an ateşlenmeye hazır durumda bekletilebiliyor. Bu sayede füze fırlatma emri geldikten sonra harekete geçebiliyor. Ayrıca keşif uyduları tarafından tespit edilme riski en aza iniyor.
MENZİL VE YÜKSEK HIZ KAPASİTESİ
Teknik verilere göre Siccil füzesi 2 bin ile 2 bin 500 kilometre arasında bir harekat menziline sahip. Yaklaşık 22.5 ton ağırlığında olan füze gökyüzünde 13 Mach hızına ulaşabiliyor. Bu füzenin 7 dakika içerisinde İsrail'e ulaşabileceği belirtiliyor.
SİCCİL İSMİNİN SEMBOLİK ANLAMI VE HEDEF HASSASİYETİ
İsmini Kur'an-ı Kerim'deki Fil Suresi'nden alan füze, sembolik olarak "pişmiş çamur taşları" anlamına geliyor. İnanç tarihindeki bir savunma olayına atıfta bulunan bu isimlendirme, silahın yıkıcı ve caydırıcı gücünü temsil ediyor. Gelişmiş atalet ve GPS kılavuz sistemleriyle donatılan Siccil, hedef hassasiyeti konusunda da önceki nesil füzelerin oldukça ilerisinde bir performans sergiliyor.
