Yozgat Sanayi Sitesi'nde uzun yıllardır motor sesleri arasında hayatını geçiren, herkesin "MAN Ethem" olarak tanıdığı Ethem Usta'nın dükkânına bu kez araçları değil, hayatını dinlemek için girdik. Kapısını çaldığımız o mütevazı iş yerinde yalnızca bir ustayla değil; yılların emeğini, alın terini, sabrını ve peş peşe gelen acılar karşısında dimdik ayakta kalmaya çalışan bir babayla karşılaştık. Yozgat Hakimiyet Gazetesi'ne konuşan Ethem Usta'nın anlattıkları zaman zaman boğazımızı düğümledi, zaman zaman ise hayata dair verdiği mesajlarla umut oldu.
Sanayide geçen ömür, peş peşe gelen acılarla sınandı
Yıllarını oto tamirciliğine veren Ethem Usta, hayatının en ağır dönemini son birkaç yılda yaşadığını anlatırken kelimeleri zaman zaman boğazında düğümlendi.
Önce annesini kaybetti. Kısa süre sonra babasını toprağa verdi. Henüz bu acılar dinmeden hayat arkadaşını da kaybetti.
"İki, iki buçuk yıl içinde beni doğuran annemi, bana emek veren babamı ve üç evladımın annesi olan eşimi kaybettim. Rabbime sığındım. 'Sen en iyisini bilirsin' dedim."
Bu sözleri söylerken gözleri dolan Ethem Usta'nın sesi titredi. Ancak her cümlesinin sonunda yine aynı teslimiyet vardı.
En büyük acıyı evladının ardından yaşadı
Hayat ona bununla da yetinmedi.
İlk eşinin vefatından sonra çocuklarının da desteğiyle yeniden bir yuva kurduğunu anlatan Ethem Usta, bu kez evlat acısıyla sınandığını söyledi.
Henüz 32 yaşındaki oğlunun uğradığı bıçaklı saldırının ardından günlerce hastane koridorlarında umutla beklediğini anlatırken, o günleri yeniden yaşadı.
"Her gün 'Bugün iyi olacak' diye bekledik. On dokuz gün boyunca umudumuzu hiç kaybetmedik. Sonunda doktor, 'Beyin ölümü gerçekleşti' dedi. O an dünyam durdu."
Oğlunun ardından geriye iki torunu kaldığını söyleyen Ethem Usta, yaşadığı acının tarif edilemeyeceğini ifade etti.
"Bizi böyle imtihan edecekmiş"
Acılar peş peşe gelmiş olsa da isyan etmediğini söylüyor.
Konuşmasının en dikkat çeken bölümü ise inancını anlattığı sözler oldu.
"Başımıza gelen her şeyden Cenab-ı Allah haberdar. Demek ki bizi böyle imtihan edecekmiş. Biz de sabretmeye çalışıyoruz."
Bu cümleler, yılların ustasının yaşadığı acılara rağmen hayata neden hâlâ sıkı sıkıya bağlı kaldığını tek başına anlatıyordu.
Motor seslerinin arasında türkülerle nefes alıyor
Sanayide herkes onu tamirciliğiyle tanıyor.
Ancak yakın dostları Ethem Usta'nın başka bir yönünü daha biliyor.
Boş zamanlarında sazlı sohbetlerde türküler söylüyor.
"Benim tutunacak dalım mı kaldı..." dizelerini söylerken dükkânda kısa süreli bir sessizlik oluştu. O türkü artık yalnızca bir ezgi değil, Ethem Usta'nın hayatını anlatan satırlara dönüşmüştü.
Türkü bittiğinde gözlerimiz onun yüzündeydi.
Belki de yıllardır söylemesinin nedeni, kelimelerin anlatamadığını türkülerin anlatabilmesiydi.
Bir ustadan fazlası
Ethem Usta yalnızca motor tamir etmiyor.
Yaklaşık 40 yıldır Yozgat'ta dostlarına kendi elleriyle etli çiğ köfte yoğuruyor, hafta sonları arkadaşlarıyla bir araya geliyor, türkü söylüyor ve hayata tutunmaya devam ediyor.
Yozgat Küçük Sanayi Sitesi'nde birçok kişi onu "MAN Ethem" olarak tanıyor.
Biz ise o dükkândan ayrılırken yalnızca başarılı bir ustayı değil, acının insanı nasıl olgunlaştırdığını gösteren güçlü bir hayat hikâyesini geride bıraktık.
Bazı insanlar yaptıkları işle hatırlanır.
Bazıları ise yaşadıklarıyla...
Ethem Usta, geride bıraktığı izlerle Yozgat'ın unutulmayacak isimlerinden biri olmaya devam ediyor.
