Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne sunulan yeni kanun teklifi, en düşük emekli maaşındaki sabit alt sınır uygulamasını kaldırarak taban aylıkları doğrudan net asgari ücrete eşitlemeyi öngörüyor. Plan ve Bütçe Komisyonu gündemine alınan düzenleme kabul edilirse, halen ek desteklerle 23 bin 552 TL olarak uygulanan en düşük emekli aylığı doğrudan asgari ücret seviyesine yükselecek ve her asgari ücret artışında otomatik olarak güncellenecek.
Ekonomik dalgalanmalar ve hayat pahalılığı karşısında alım gücü gerileyen milyonlarca emekli vatandaş için Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde kritik bir yasa maratonu başladı. Emeklilerin gelir adaletini sağlamak ve taban aylıklara kalıcı bir refah standardı getirmek amacıyla hazırlanan kanun teklifi, TBMM Başkanlığı tarafından işleme alınarak Plan ve Bütçe Komisyonu’na sevk edildi.
5510 Sayılı Kanunda Kritik Değişiklik Masada
Eskişehir Milletvekili İbrahim Arslan’ın imzasını taşıyan ve meclis gündeminde geniş yankı uyandıran teklif, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun ek 19’uncu maddesinde köklü bir revizyon yapılmasını şart koşuyor. Halihazırda Hazine ve Maliye Bakanlığı destekleriyle birlikte 23 bin 552 TL taban seviyesinde uygulanan en düşük emekli aylığı, bu yasanın onaylanmasıyla birlikte tarihe karışacak. Yeni düzenleme, taban maaşların hiçbir koşulda o dönem yürürlükte olan net asgari ücretin altına inemeyeceğini yasal güvence altına alıyor.
Zamlar Ek Kararname Olmadan Otomatik Yansıyacak
Teklifin getirdiği en önemli yeniliklerin başında dönemsel ve tek seferlik iyileştirme uygulamalarına son verilmesi geliyor. Hazırlanan metne göre, asgari ücrete yapılacak her resmî artış, herhangi bir yeni yasal düzenlemeye, meclis oylamasına veya Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine ihtiyaç duyulmaksızın aynı gün doğrudan emeklilerin taban aylıklarına entegre edilecek. Böylece emekliler her yıl ocak ve temmuz aylarında taban maaş tartışması yaşamadan doğrudan asgari ücret endeksli gelir güvencesine kavuşacak.
Anayasal Güvence ve İnsanca Yaşam Vurgusu
Kanun teklifinin gerekçe bölümünde sosyal güvenlik sisteminin asli fonksiyonuna dikkat çekildi. Yıllarca prim ödeyerek ülke kalkınmasına emek veren vatandaşların emeklilik dönemlerinde açlık ve yoksulluk sınırının altında bir gelire mahkûm edilemeyeceği vurgulandı. Anayasa’nın devlete yüklediği yaşlıları koruma ve insanca yaşam standardı sağlama yükümlülüğünün altı çizilirken, taban aylıkların asgari ücrete eşitlenmesinin anayasal bir sorumluluk olduğu kaydedildi.
