Bozokspor bugün sahipsiz değildir;
Bozokspor bugün bilinçli bir suskunluğa terk edilmiştir.
Aylarca süren belirsizlik, kongre yapılacakmı, kaçılan sorumluluklar ve sürekli “bakacağız” denilen açıklamalar… Artık kimse bize sabırdan, zamandan, şartlardan söz etmesin. Çünkü bu takımın kaybedecek bir dakikası bile kalmamıştır.
Soruyoruz:
Kim başkan olacak?
Kongre bugün yapılacak mı?
Takım dağılırken kim neyi bekliyor?
Ve en önemlisi:
Bu şehrin yöneticileri nerededir?
Bozokspor öyle bir noktaya sürüklendi ki; iş insanları ortada yok, sivil toplum kuruluşları sessiz, siyasi temsilciler ise tribünleri sadece seçim zamanı hatırlıyor. Herkes bu takımın Yozgat için ne anlama geldiğini çok iyi biliyor ama konu sorumluluk almaya gelince herkes geri çekiliyor.
Bu mudur Yozgat’a BOZOKSPORA sahip çıkmak?
Bugün Bozokspor’un yaşadığı tablo bir kader değil, ihmaldir.
Bir şehrin markası, göz göre göre erirken bunu sadece izlemek suç ortaklığıdır. Sessiz kalan herkes, bu çöküşün parçasıdır.
Takım bir bir dağılıyor. Futbolcular gidiyor, umutlar tükeniyor. Buna rağmen hâlâ “bekleyelim, görelim” diyenler var. Ne bekleniyor? Takımın resmen yok olması mı?
Şunu açıkça söylemek İSTİYORUM
Bozokspor’u bugün ayakta tutmaya çalışan tek güç taraftardır. Cebinden harçlığını ayıran gençler, sosyal medyada sesini duyurmaya çalışan insanlar, deplasmana gidebilmek için gün sayan fedakârlar… Ama bir şehir takımı sadece taraftarın omzuna yüklenerek ayakta kalamaz.
Hep söylenir: “Futbol bir şehrin aynasıdır.”
Bugün o aynaya baktığımızda gördüğümüz şey ilgisizlik, vurdumduymazlık ve kaçıştır.
Buradan açıkça çağrı yapıyorum:
Bu şehirde “biz Bozokspor’u seviyoruz” diyen herkes artık laf değil, icraat ortaya koymak zorundadır. Fotoğraf vermek, tribünde görünmek, sosyal medyada iki cümle paylaşmak Bozokspor’u kurtarmaz.
Gelin gerçeklerle yüzleşelim:
Eğer bugün bu takıma sahip çıkılamıyorsa, yarın bu şehir çocuklarına hangi değeri bırakacak?
Bozokspor giderse, bu sadece bir spor kulübünün kaybı olmayacak.
Bu, Yozgat’ın ortak hafızasının silinmesi olacak.
Bugün susanlar, yarın bu çöküşün hesabını veremez.
Ve o gün geldiğinde kimse “haberimiz yoktu” diyemez.
Çünkü bu feryat bugün burada, açıkça yazılıdır.
Artık diyeceğim kalmadı Gün Bugün ya hep birlikte olacağız Yada hep Yok Olacağız yok Olmayalım hepbitlikte Omuz verip BOZOKSPORUMUZU Ayağa kaldıralım.

KALIN SAĞLICAKLA