Hayatta bazı tecrübeleri yakalamak için ucuz insanlarla bir araya gelmeniz
gerekebilir.
Bazı tecrübeler en büyük derslerle gelir.
Bazen yanınızda olur bazense dostunuz…
Bu insanlar kimi zaman doyumsuz kimi zaten sadece kullanmak
için yanınızda olabilirler.
Önemli olan ne kaybettikleriniz değil neler kazanabildiklerinizdir.
Rafınıza koyduğunu her bir kitap her bir kupa rafınızı yıkacaktır…
Bazen bu tarz insanlara en iyi cevap uzaklaşmaktır…
Vedayı bile hak etmeden direkt uzaklaşmak gerekir size zarar
veren sadece insanlar değil sizde olabilirsiniz.
Sizin deneyimleriniz tecrübelerinizi kullanmak isteyecekler bunun pahasına her
şekle girebilirler.
En güzeli vedayı bile hak etmeyecek insanlara değer vermemek.
Çünkü hayat insana her zaman iyi insanları çıkarmaz. Bazen karşınıza çıkan insanlar, size kimlere güvenmemeniz gerektiğini öğretir. Bazen de bir insanın gerçek yüzünü görmek için onunla uzun yıllar geçirmeniz gerekebilir.
İnsanları tanımak, çoğu zaman söyledikleri sözlerle değil yaptıkları davranışlarla mümkün olur. Size ne söylediklerinden çok, zor zamanınızda nasıl davrandıklarına bakmanız gerekir. Çünkü herkes güzel günlerde yanınızda olabilir. Asıl mesele, işler yolunda gitmediğinde kimin hâlâ yanınızda kaldığıdır.
Bazı insanlar sizin iyi niyetinizi gördüğünde bunu bir değer olarak değil, kullanabilecekleri bir fırsat olarak görür. Siz verdikçe daha fazlasını isterler. Siz sustukça daha fazla konuşurlar. Siz alttan aldıkça sınırlarınızı daha fazla zorlarlar.
Bir noktadan sonra insanın kendisine şu soruyu sorması gerekir:
Ben gerçekten bu insanı hayatımda istediğim için mi tutuyorum, yoksa geçmişte verdiğim değerin boşa gitmesini istemediğim için mi?
Çünkü bazen insan, yanlış kişilere verdiği emeği kabullenemediği için o insanlardan vazgeçemez.
Oysa bazı şeylerin boşa gitmiş olması gerekmez.
Yaşadığınız her şey size bir şey bırakır.
Bir insan size güvenmeyi değil, kime güveneceğinizi öğretir. Bir dostluk size dostluğu değil, gerçek dostluğun nasıl olması gerektiğini öğretir. Bir hayal kırıklığı size sadece üzülmeyi değil, bir daha aynı yerde neden durmamanız gerektiğini öğretir.
Bu yüzden bazı kayıpların ardından üzülmek normaldir ama o kaybın içinde ne kazandığınızı da görmek gerekir.
Çünkü insan bazen birini kaybettiğinde aslında kendisini yeniden bulur.
Kendi sınırlarını öğrenir.
Kendi değerini fark eder.
Kim için ne kadar fedakârlık yapması gerektiğini anlar.
Ve en önemlisi, herkese aynı değeri vermemesi gerektiğini öğrenir.
Hayatta herkes sizin kadar iyi niyetli olmayabilir. Herkes sizin kadar dürüst davranmayabilir. Herkes sizin verdiğiniz değerin karşılığını vermeyebilir.
Bunu kabul etmek insanı kötü yapmaz.
Tam tersine insanı daha gerçekçi yapar.
Bu nedenle bazı insanları hayatınızdan çıkardığınızda kendinizi suçlamayın.
