Logar kapağına kurdele bağlanarak izlediğimiz “hizmet” açılışlarından, daha vakur ve gösterişten uzak bir hizmet anlayışına geçtik.
“Ayinesi iştir kişinin, sosyal medyada paylaştığına bakılmaz” diye bir söz uydursam sanırım kimse itiraz etmez.
Çünkü uzun zamandır siyasette başka bir alışkanlık hakimdi.
Bir iş yap, on kez paylaş.
Şimdi ise bunun tam tersine benzeyen bir dönem içerisindeyiz.
On iş yap, bir kez efendice ifade et.
Aslına bakarsanız günümüz siyasetinde bu oldukça riskli bir hamle.
Hatta siyasi intihar olarak bile yorumlanabilir.
Elbette yapılan hizmeti anlatmak, görünür kılmak, sosyal medyadan haberdar etmek siyasetin neredeyse vazgeçilmez bir parçası…
Fakat belki de özlediğimiz siyaset genel kabulün çok dışında.
Gösterişin değil…
Reklamın değil…
Hizmetin konuştuğu bir anlayış.
Çünkü nihayetinde vatandaşın ihtiyacı kurdele değil, hizmettir.
Fotoğraf değil, sonuçtur.
Sosyal medya paylaşımı değil, hayatına dokunulmasıdır.
Şöyle ki;
Kaldırımlar yapılır…
Parklar yapılır…
Memlekette gizli bir yol seferberliği yürütülür…
Dağlar delinir, memlekete su getirilir…
Saklı hanlar gün yüzüne çıkar…
Şehrin huzuruna dokunulur…
Yıllardır ihmal edilen yerler ayağa kaldırılır…
Yeni yaşam alanları oluşturulur…
Çocuklar için kreşler, aileler için güvenli alanlar açılır…
İhtiyaç sahiplerinin başını sokacağı sıcak yuvalar hazırlanır…
Gençlerin spor yapacağı, vakit geçireceği yeni merkezler kurulur…
Vadiler sporla, sosyal alanlarla yeniden şekillenir…
Yıllardır kullanılan mesire ve dinlenme alanları elden geçirilir…
Tarihin arasında kaybolmuş konakların kapıları yeniden açılır…
Güneşten enerji üreten yatırımlar hayata geçirilir…
Eski parkların içine yeni sosyal mekanlar kazandırılır…
Sahnelerin ışıkları yeniden yakılır, şehir tiyatroyla buluşur…
Çocukların ve gençlerin sesi korolarda yankılanır…
Aş kaynayan kazanlar hiç sönmez…
Ramazan sofraları yüzlerce, binlerce insanı bir araya getirir…
Sokaklar temizlenir, çevre düzenlenir…
Şehrin yeşili artırılır, yeni ağaçlar toprakla buluşturulur…
Yeni yollar açılır, ulaşımın düğüm olduğu noktalar çözülür…
Caddelerin altı da üstü de yeniden ele alınır…
Sokaktaki canlar için yeni barınma ve bakım anlayışları geliştirilir…
Kültür, sanat ve etkinlikleri şehrin günlük hayatının parçası haline gelir…
Bütün bunlar olurken de her işin başına dev bir tabela dikilmez, her hizmet için ayrı bir kurdele kesilmez.
Demezsem olmaz!
Yanlış yoldasın Başkan!
Eski köye yeni adet getirdin.
Tüm ezberleri bozdun.
Oysa dersini almış da ediyordu birileri ezber…
Şimdi en baştan öğrenmeleri gerekecek:
Meğer hizmetin en büyük reklamı, gerçekten yapılmış olmasıymış.
